Moe zijn is rot…

Weer veel uren geslapen. Moe wakker worden en naar mijn werk toe. Uit meer bestaat mijn leven momenteel niet. Slapen, eten en werken. Oh ja, en even wandelen. Ik ben vandaag weer even naar het bos geweest maar lang heb ik dit niet volgehouden. Tijdens de wandeling ben ik aan het denken waarom ik mij hier wel goed voel. Waarom valt alle spanning van mij af zodra ik in het bos ben en lekker wandel? Heeft dit te maken met dat ik alleen ben en ik kan dan gewoon een scheetje laten? Heb ik toch heel veel schaamte voor mij ziekte? Zo voelt het nu wel voor mij. Ik snap het niet. Ik praat er openlijk over en mensen hebben er begrip voor. Waarom maak ik mij dan zo druk?

Het was heerlijk buiten!

Mijn benen voelen moe en daarom maak ik het besluit om het rondje kort te houden en ga weer naar mijn auto. Ik moet een ander activiteit verzinnen om mijn gedachten ergens anders op te focussen. Kerst? Ja, voor de kerst krijg ik nog een darmonderzoek dus ik heb mooie schone darmen voor de kerst. Dat is fijn. Meestal kan ik dan gewoon eten wat ik wil. Heel fijn!! Maar toch zit het mij niet lekker. Wat als ze wel meer vinden? Wat als het toch erger is dan dat het lijkt op de MRI. Moet ik weer stoppen met eten en word ik weer op sondevoeding gezet? Ooit heb ik 6 maanden van de sondevoeding moeten leven. Het is echt goed te doen maar het idee dat je niet meer kan kauwen op iets, is toch wel iets wat ik toen heb gemist. Ik vond dat toen ook best zwaar. Iedereen eet normaal en ik probeer 7 flesjes achterover te tikken.

Ga ook lekker wandelen..

Oke, nu neemt mijn gedachten een loopje met mij. Het is helemaal nog niet zo ver. Misschien is er wel niks meer aan de hand dan de ontsteking in mijn dikke darm. Kan ik lekker kerst vieren en genieten van alle leuke dingen tijdens deze dagen. Ik zal nog eens kijken waar ik de komende tijd mee bezig kan. Misschien nog 1 doel stellen die ik dit jaar nog wil behalen. Ik heb een aantal jaren terug een boekje gekregen van mijn broer en schoonzus; Bucketlist. Misschien ga ik dit jaar nog eentje doen. Altijd leuk om iets op papier te hebben voor als je het even niet meer weet. Dan heb je weer een doel in je leven. Soms is het iets kleins, soms iets groots. Dan weet je weer even dat je niet werkt om je rekening te betalen maar ook dat je iets leuks kan gaan doen. Ik ga binnenkort ook beginnen om een paar doelen te stellen voor 2019. Wat ik allemaal wil gaan doen. Wat ik wil bereiken. Mijn gezondheid staat voorop maar het is goed om je ook te kunnen focussen op iets anders. Ik moet ook niet altijd met mijn buik bezig zijn. Ik ben ziek, ja. Maar ik kan nog steeds doelen behalen. De dagen zijn kort en dit zijn perfecte momenten om dit soort dingen op papier te zetten. Ik denk om ook 1 of 2 wandeldoelen te noteren voor 2019. Eentje voor de zomer en eentje na de zomer. Misschien toch weer een cursus doen? Een nieuwe taal leren? Of toch iets helemaal uit mijn comfort zone.. parachute springen!? Ja, genoeg ideeën.

Bedankt voor het lezen en hopelijk ga jij ook lekker naar buiten om te wandelen. Frisse neus halen doet iedereen goed.

Vind je het leuk om te wandelavonturen te delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s