Sportief zijn kan altijd

Ben jij iemand die sneller de auto pakt dan de fiets? Doe jij vaak kleine boodschappen dan in 1 keer hele grote? Dit zijn juist de momenten dat je sportief kan zijn. Pak de fiets in plaats van de auto. Ga wandelen in plaats van in de auto zitten. Dit zijn kleine sportieve momenten die ook tellen.

Vandaag is het slecht weer maar ik heb wel zin om te gaan wandelen. Ook moet ik nog boodschappen doen. Niet veel, ik heb alleen brood nodig. En misschien nog wat anders, chips… Ik kan er voor kiezen om de auto te pakken naar het bos, op de terugweg nog even langs de supermarkt. Als ik erover nadenk is dit gewoon stom. Ja, het bos is leuk en fijn maar wat stom. Ik kan gewoon mijn wandelschoenen thuis aantrekken, tasje mee en naar buiten. Ik besluit om mijn standaard wandelroute naar het centrum iets groter te maken. Zo ben ik uit mijn huis van de bank af en uiteindelijk heb ik ook nog iets sportiefs gedaan. En ook nog milieuvriendelijk!

En natuurlijk weet ik dat dit niet haalbaar is als je veel boodschappen moet doen. Maar het gaat om de momenten dat je iets vergeten bent. Ga wandelen. Haal de krop sla wandelend op. Wandel naar de brievenbus om de kerstkaarten op de post te doen. Of neem de kerstkaarten mee in je rugzak en gooi ze persoonlijk bij de mensen door de brievenbus. Ga wandelend naar je vrienden toe om een kopje koffie te doen. Het is niet alleen goed voor de calorieën, of voor je stappenteller. Nee, het is goed voor je lichaam, voor je mentale gezondheid. Dat moet altijd reden nummer 1 zijn om sportief te zijn. Zorg dat je lichaam in beweging is en sla er niet in door. Stappenteller is een goede stok achter de deur, ja… Maar het moet niet een obsessie worden. Doe af en toe een klein sportief moment zoals ik hier heb beschreven. Het geeft je een goed gevoel, let maar op.

Omdat ik de ziekte van Crohn heb, heb ik niet altijd veel energie. Dit soort situaties zijn altijd zwaar en soms best heftig. Dan dwing ik mijzelf om van de bank te komen en iets te gaan doen. Soms ben ik niet eens moe maar dan zit ik weer in een donkere gedachte stroom waar ik uit moet komen. Even bewegen helpt erbij om hier uit te komen. Zoals ik al vaker heb aangegeven, deze ziekte is niet alleen schijten en poepen. Het is ook een mentale sloper. Ik word gek gemaakt en het is soms moeilijk om de werkelijkheid te onderscheiden van alle negatieve denkmomenten. Het is soms lang niet zo erg als ik denk. Maar ja, onderscheid dat maar eens. Meestal zijn dit de momenten dat ik moet bewegen, het liefst ga ik naar het bos om te wandelen. En ik zal eerlijk zijn, het werkt echt niet altijd. Soms heb ik een wandeling van een half uur nodig, soms langer. En heel soms kan ik wandelen wat ik wil maar dan lukt het mij gewoon niet. Dan ga ik meestal met mijn moeder praten en probeer ik toch nog zoveel mogelijk afleiding te zoeken. En echt elke gedachten die opkomt moet ik dan analyseren of dit waar is of niet. Soms lukt loslaten gewoonweg niet. Het is niet erg maar dit zijn momenten dat ik geen beslissingen moet nemen. Maar het komt goed, zolang ik voor mijzelf maar wel kan realiseren dat ik niet de slechte gedachtes ben. En nee, ik ben niet mentaal ziek, dit is de ziekte die met mij speelt. Wat niet altijd voor iedereen te begrijpen is. Als je darmen niet goed werken, dan kan dit effect hebben op je mentale kant. Hoe moeilijk het soms is voor mijn omgeving, ook zij weten dat ik dit niet ben. Het komt goed, echt.

Boodschappen binnen en een fijne wandeling gemaakt door wind en regen!

Bedankt voor het lezen en misschien vind je het leuk om jou wandelavonturen te delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s