Wandelen met rug en schouderpijn

Het is weer zondag dus tijd voor een nieuwe blog. Deze week heb ik 36 uur gewerkt, het gaat de goede kant op maar ik zal liegen als ik zeg dat ik er naar uitkijk om weer fulltime aan de slag te gaan. Ik wil het wel, fulltime werken maar ik weet niet of het mij lukt. Ik merk aan mijzelf dat ik het steeds zwaarder ga vinden en ik kijk uit naar de donderdagmiddag die ik nog vrij heb, de komende paar weken. Het voelt alsof ik soms heel lang mijn adem moet inhouden en hopen dat ik het haal. Ken je de film Chasing Mavericks? Daar doet een jongen zijn best om minstens 3 minuten zijn adem in te houden. Dat moet hij kunnen voordat hij een ontiegelijke grote golf mag surfen. Natuurlijk gaat dat ik het begin niet goed maar met de juiste tactiek en hulp lukt het hem uiteindelijk wel. Dat gedeelte, de hulp en de begeleiding, mis ik. Voor mijn gevoel doe ik maar wat. Weet ik veel hoe ik van halve dagen werken naar fulltime werken moet opbouwen. Ik doe maar wat. Niemand biedt mij hulp, word aan mijn lot overgelaten. Ik had geen zin om met halve uren of hele uren te gaan opbouwen. Dat duurt gewoon te lang. Dus dan maar met halve dagen opbouwen. Aan de andere kant is het fijn dat ik zo vrij word gelaten maar netjes is het niet. Ik weet nog steeds niet de oorzaak van dit alles en er kan altijd wel de schuld worden gegeven aan mijn ziekte maar is het dit keer toch niet een andere factor die hier leidend in is? Ach ja, struisvogel cultuur word dit ook wel eens genoemd. Maar goed, ik focus mij wel op andere dingen, zoals wandelen. Want! Wandelen doet je goed. Precies. 4 keer in de week tijdens de lunchpauze ben ik niet te in de kantine voor een broodje en nog meer werkpraat. Nee, ik ben ik lekker buiten. Aan de wandel. 30 minuten. En daarna eet ik lekker mijn broodje achter de PC op. Ik pleit ervoor dat iedereen het doet. Even weg uit de muffe lucht van een kantoortuin en even in beweging. Komt de bloedsomloop ook weer goed opgang en kan je daarna lekker gaan zitten om te werken. Want ja, zitten is het nieuwe roken en daarom moet ook iedereen een sta bureau hebben. Tenminste eentje waar je zelf kan bepalen of je gaat zitten of staan te werken.

Ook was er zaterdag een wandeltocht georganiseerd door Doelgericht Wandelen in Nijebekoop. Een tocht van 13 kilometer en die was pittig. Het was een mooie route en we hadden goed weer. Een aanrader is het natuurgebied Diaconieveen. Beetje fris maar je wandelt jezelf wel warm dus dat zat wel goed. Maar dit keer vond ik de 13 kilometer zwaar. Ik had last van mijn rug en schouders. Dus in de middag ging ik naar mijn broer om mijn rug en schouders los te laten masseren (@sanderdijkstrasportmasseur via Instagram). Pijnlijke ervaring kan ik vertellen. Zo vast zat mijn rug en schouders. Dus helaas moet ik over een paar dagen weer om alles goed los te krijgen. Maar aan de andere kant, mijn darmen gaan goed. De ziekte is lekker rustig en de stoelgang is prima. Waar ik natuurlijk heel blij en tevreden over ben. Ondanks sommige prikkels weten mijn darmen zich rustig te houden of ben ik zo sterk om me niet meer zo gek te laten maken. Ook dat is een dingetje. Want je darmen reageren natuurlijk op omstandigheden. Hoe drukker ik mij maak om dingen, hoe meer mijn darmen een tegenbericht geven. Zo werkt het lichaam nou eenmaal en ik moet leren mijzelf zo rustig mogelijk te houden. Ik wil niet zeggen dat ik nu dit trucje onder controle heb maar ik ben goed op weg.

Wandelen door natuurgebied Diaconieveen

Ook heb ik deze week een boek gelezen, happy life 365. Dit verhaal raakte mij wel op sommige vlakken want ik kan soms behoorlijk lang blijven hangen in bepaalde gedachtes. En de schrijfster vertelt gewoon zoals het is. Geen moeilijk woorden maar gewoon wat je dagelijks hoort. Vind ik altijd wel zo fijn want het is zoals het is. We hoeven niet altijd alles mooier te maken dan dat het is. Voor iedereen die gewoon lekker wil lezen en ook iets wil leren is dit boek echt een aanrader.

En deze zondag wou ik weer eens mijn fiets uit de stalling halen maar aangezien het regent, weet ik nog niet of hier zin in heb. Ook omdat mijn rug en schouders gevoelig zijn en ik toch best wel moe ben van de wandeling. Hebben jullie nog een leuke wandeling gemaakt?

Natuurgebied Diaconieveen

Bedankt voor het lezen en mocht jij je wandelavonturen willen delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

2 gedachten over “Wandelen met rug en schouderpijn

  1. Hoi Tanya,

    Rot voor je zeg. Het kan zoveel oorzaken zijn de vermoeidheid. Soms lijkt het ook wel een vermoeidheidsziekte. Heeft jouw dokter het wel eens over b12 tekort? In je vorige blog had je het over oude wonden. Misschien dat dat nog onbewust meespeelt? En wat ze hebben gevonden wat ze nu aan het onderzoeken zijn kan ook (onbewust) stress geven, waar je darmen weer op reageren. Ik kan niet zeggen dat ik weet hoe jij je voelt, wel kan ik zeggen dat het een rotziekte is. Sterkte ermee en met je werk! Ik hoop dat je je weg erin kan vinden met wat hulp hier en daar. Groetjes Marion

    Like

    1. Hoi Marion! Ja, ik heb een tijdlang B12 shots gehad maar mijn bloeduitslagen zijn momenteel goed. En ik denk ook dat de oude wonden meespelen en ik ben druk bezig om dit te laten helen. Maar helaas heeft dit tijd nodig. Maar ik heb er vertrouwen in dat het goed komt! Het is en blijft een rotziekte maar er is vast een manier om er mee te leven! Alleen ik ben soms behoorlijk opstandig waardoor het niet altijd makkelijk is. Groetjes, Tanya

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s