Waarom ik weer ben gaan sporten

Ik zat niet goed in mijn vel. Nee, niet omdat het bikiniseizoen weer voor de deur staat. Nee, het is mentaal. Ik kan vaak heel erg zitten met dingen die gebeuren in het leven. Een collega die moeilijk doet, of soms gewoon echt vervelend. Of het is te druk op het werk. Maar ook met mijn darmen. Momenteel gaat het goed maar ik merk gewoon aan mijn darmen dat als ik ergens mee zit, het daar zich uit in vervelende situaties. Bijvoorbeeld: een leuke feestje maar het werk spookt nog door mijn hoofd en daarna moet ik vroeg naar huis omdat mijn buik pijn doet. Het is vervelend en ik vind het niet leuk om mij zo te laten leiden door dingen waar ik geen invloed op heb. Die ene collega zal vast zijn/haar reden hebben voor getoonde gedrag. Maar soms heb je ook een vervelende gesprek met een vriend of vriendin. Of je denkt opeens aan iets wat 5 jaar terug is gebeurd. Dat gebeurd soms ook. Zit ik lekker rustig op de bank en opeens schiet er een herinnering in mijn hoofd waar ik dan heel erg mee kan zitten. Dan ga ik alles na en dan vraag ik mijzelf af “waarom heb ik dat überhaupt gezegd, dat is niet aardig”. En 9 van de 10 keer weet ik niet eens meer de aanleiding of wat de situatie nou precies was. Maar goed, dat zijn soms dingen waar ik mee zit. En daarom, precies daarom, ben ik weer gaan sporten. Vroeger deed ik aan wedstrijdzwemmen, ik maakte veel uren in het zwembad om alleen maar een fractie van een seconde dichter bij mijn doel te komen. Maar, wat ik toen niet realiseerde, is dat ik alles losliet in het  zwembad. Ik zat nooit ergens mee. Zodra ik in het zwembad dook, was het weg. En soms bleef het wel even in mijn hoofd zitten maar na de eerste keerpunt, was het weg. Ik was bezig met een ander doel. Ik wou een goede zwemster worden. Helaas na een aantal jaar kon ik niet verder.

Ik kreeg steeds meer last van mijn darmen (en toen wist niemand wat er met mij aan de hand was, inclusief ikzelf) en ik moest een keuze maken wat betreft sport of school. Ik koos school. En dat was mijn grootste fout. Niet zozeer om het zwemmen maar dat ik ben gestopt met sporten. Met bewust bewegen. Ik ben gestopt met een doel te behalen. Eerst ging het goed. Daarna kwamen er al kleine aanwijzingen die ik negeerde en zocht mijn uitlaat klep in het stappen en drinken. Inmiddels had ik wel mijn studie afgerond maar daar was niet veel uitdaging aan dus trots op mijn diploma ben ik niet, zeg ik eerlijk. Het lukte mij niet om in de toerisme sector een baan te scoren en daardoor kreeg ik een aanbod om in productie te gaan werken, deze kans heb ik aangegrepen. Niks mis mee, en ik vond het in het begin prima. Verdien geld en kon alles doen en laten wat ik wou. Maar ik voelde me steeds meer doodgaan van binnen, somber en leeg. Het stappen was mijn uitlaatklep. Vrijdagavond en zaterdagavond waren mijn vaste stapavonden en zondag lag ik de hele dag brak op mijn bed of op de bank. Mijn ouders hebben regelmatig tegen mij gezegd dat ik eens iets moest maken van mijn leven. Dit hoorde ik vaak op zondag als ik lag uit te brakken op de bank. Ja, ik wou het wel maar wist niet hoe. En ik zakte steeds verder af. Steeds meer donkere gedachten speelde in mijn hoofd en op een gegeven moment heb ik toch maar aangegeven dat ik hulp nodig had want zo kon ik niet verder. Helaas kwam sporten niet aan bod tijdens deze gesprekken maar leerde ik hoe ik moest relativeren. Niet dat ik daar al een echte ster in ben maar het heeft mij wel verder geholpen. Voor een korte periode. Ken je dat gevoel? Dan kom je met de juiste energie ergens vandaan en je wilt dat zolang mogelijk vasthouden maar zodra je het op eigen kracht moet doen, dat je alles vergeet? Ookal doe je zo je best?

Even FAST FORWARD.

Inmiddels zijn we al heel wat jaren verder en ben ik met vallen en opstaan toch maar weer een gezonde ritme in mijn leven aan het creëren. Ik ben begonnen met wandelen en daarna begon de drang om te fietsen ook. Ik weet niet waar de drang vandaan komt maar fijn is het wel. Natuurlijk heb ik het geluk dat ik niet zomaar een fiets hoef te kopen, mijn moeder heeft er 1 staan die ik mag gebruiken. Soms verval ik in mijn “oude gewoontes” en glij ik weer af. Tegenwoordig zie ik dit sneller en geef ik mijzelf de welbekende “trap onder mijn kont”. Elke keer blijft het weer zwaar maar zodra ik de stap weer heb gemaakt om te gaan wandelen of de fiets te pakken, is geweldig. Ik voel me beter en lichter en dit gun ik iedereen. Ja, het is zwaar. Ja, het is pittig. En ja, je mag je voelen zoals jij je voelt maar denk erom dat je niet te ver afzakt en dat je alleen maar donkere gedachtes hebt. Het maakt je leven niet leuker en ook niet mooier. Ga eens onderzoeken wat bij jou past. Ik heb er ongeveer 6 jaar overgedaan. Ik wou mee doen aan de hippe sporttrend “fitness of hardlopen” en dat hielp mij totaal niet. Ik voelde mij er alleen maar slechter door. Blijf zoeken, blijf proberen. En wees hard genoeg voor jezelf om iets te zoeken wat voor jou als uitlaatklep dient. En het mooiste is dat je gelijk aan je conditie werkt maar het hoeft niet. Eerst moet het koppie goed zijn, dan komt de rest. Hou een dagboek bij. Schrijf dingen op. Ga knutselen. Ga tekenen. Ga schilderen. Pijl en boogschieten. Steppen. Rollerschaatsen. Hoelahoepen. Touwtjespringen. Kaarten. Mens erger je niet. Fotograferen. Boek lezen. Voetballen. Kaarten maken. Brief schrijven aan je beste vriend/vriendin. Model treintjes verzamelen. Ga een cursus doen die je graag wilt doen. Ga iets doen. Zoek iets. En blijf zoeken tot je iets hebt.

Bedankt voor het lezen en deel vooral wat jou goed doet. Misschien help je iemand anders. Mocht wandelen of fietsen dit voor jou zijn en wil je dit delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed of #fietsendoetjegoed

Liefs,

Tanya

2 gedachten over “Waarom ik weer ben gaan sporten

  1. Hallo Tanya,

    In mei 2009 heb ik een herseninfarct gehad sindsdien heb ik nah (niet aangeboren hersenletsel).
    Sporten wilde niet echt meer en ik vond het erg moeilijk om iets te vinden waar ik mij prettig in zou voelen.
    Dat is in het begin fietsen geworden, fietsen op een easyrider driewiel (zit) fiets.
    Van kleine stukjes tot steeds grotere rondes en meer fietskilometers lukte het mij opeens om weer te kunnen hardlopen.
    Het hardlopen ging ook steeds beter en ik kon mij zelf makkelijk uit de “sleur” halen en het wandelen gong ook steeds beter.
    Nu wissel ik deze regelmatig met elkaar af maar toch ben ik onder tussen zoeken naar een ander (sport) doel.

    Like

    1. Hoi Diederik,
      Jeetje, wat een verhaal zeg. Maar goed van je dat je toch weer bent begonnen met sporten. Sporten doet altijd goed. Het is goed voor lichaam en geest. En als je misschien zwemmen wilt proberen kan je altijd nog een triatlon een kans geven. Misschien is dat een leuk idee maar je moet zelf aanvoelen of dit mogelijk is.

      Bedankt voor je verhaal en ik hoop dat je doorzet voor elk doel die je voor ogen hebt.

      Groetjes,
      Tanya

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s