Waarom ik weer ben gaan sporten – deel 5

Ik heb de afgelopen dagen veel nagedacht over wat er allemaal is gebeurd maar helaas kan ik niet alle details meer herinneren en ga ik het verhaal vertellen zoals ik het nog ken.

Na een aantal weken werd het grote lange stuk flexibele plastic uit mijn abces gehaald en werd dit vervangen door een soort rietje. In de hoop dat in ieder geval de openging in de endeldarm zou sluiten. Het abces werd nog wel 2 maal daags gespoeld want we wouden zeker weten dat er geen nieuwe ontsteking zou ontstaan en alles moest schoon blijven. En het plan mislukte. Ik had goede hoop maar op een nacht moest ik een scheetje laten en die kwam dus via mijn buikwand naar buiten. En geloof me, dat was niet het ergste wat mij is overkomen. Ik heb ook regelmatig ontlasting via mijn buikwand naar buiten gekregen. Ja, dit klinkt vies en vooral als je visueel ingesteld bent. Zo vies was het ook. Niemand wil dat. Ik al helemaal niet. Dus in die nacht kwam ik al gelijk tot de conclusie dat de poging was mislukt. Ik heb liggen huilen als een klein kind, en zelfs op een bepaald moment geschreeuwd dat ik niet zo verder wil en dat ik liever mijzelf voor de trein wou gooien. Zoveel deed deze periode met mij. Ik zakte af naar een nieuw dieptepunt en zag geen weg naar boven meer. Ik ben al inmiddels 5 of 6 maanden onderweg en alles mislukte. Op een gegeven moment heeft er een chirurg bij mij aan bed gestaan, toen ik weer eens in het ziekenhuis lag, met de vraag of ik zo door het leven wou gaan. Met een gat ik mijn buik. En ik mocht alles doen wat ik wou, naar het strand, zwemmen was ook geen probleem etc etc. Want ja, als alles toch open is kan alle rotzooi gewoon mijn lichaam verlaten.

De beste chirurg stond echt letterlijk met zijn handen in zijn haar toen hij dit aan mij vroeg want ze wisten niet hoe ze mij moesten helpen. Ik snap dat ze niet alles weten en dat het lichaam een complex ding is maar als zij het vertrouwen en geloof opgeven, wat moet ik dan? Maar ik zei toch “nee” tegen hem en ik blijf net zolang in het ziekenhuis tot er een duidelijk plan van aanpak was gemaakt en dat we er mee aan te slag konden. Ja mensen, je mag voor jezelf opkomen in het ziekenhuis. Je hoeft niet overal “ja en amen” op te zeggen. Tegenwoordig zijn ze al heel creatief en kundig maar laat je niet te snel afschepen. En op dit punt kreeg ik ook hulp, iemand om mee te praten want ik zat of lag alleen maar te huilen. Ik heb sowieso deze hele klote kut periode gehuild maar op een gegeven moment krijg je het niet meer onder controle. En toen hebben de verpleegkundige ook hulp ingeschakeld en dat werd allemaal met spoed opgepakt. De zelfde dag kreeg ik iemand aan mijn bed om mee te praten. Terug naar het plan van aanpak. Ik mocht de komende 6 weken niet normaal voedsel eten. Ik moest aan de sonde voeding. Prima, 6 weken is te overzien. In het begin zwaar maar uiteindelijk lukte wel. Maar ik deed het er zo goed op dat ik uiteindelijk 6 maanden niet heb gegeten. En dat vond ik heel zwaar. Op een gegeven moment wil je weer kauwen. Het werd zwaarder en zwaarder en ik heb regelmatig met een stuk eten in mijn hand gestaan dat ik van iemands bord had gestolen. Gewoon gepakt. Geen hap genomen omdat mijn ouders er iets van zeiden maar oh wat ik zin in een stukje pizza. Alleen al de geur. Ik stond regelmatig onder de douche als het warme eten op tafel werd gezet. Alleen maar zodat ik het eten niet kon ruiken. Maar zwaar dat het was. Ik viel af. Was graatmager. Kon mijn ribben tellen, mijn heupen staken uit. Mijn gezicht was ingevallen. Ik voelde mij totaal niet prettig. Maar helaas moest ik nog even doorzetten. Want ik wou beter worden en als dit is wat ik moet doen, dan doe ik het.

En wonder boven wonder, mijn abces werd steeds rustiger. Er kwam steeds minder pus uit. En het werd zelfs rustig.

Ik zal de komende dagen weer gebruiken om goed na te denken over wat er allemaal nog meer gebeurde. Maar ook dit is nog niet het einde maar het komt er aan. Vanaf dit punt ga ik wel bergopwaarts maar niet zonder slag op stoot.

Bedankt voor het lezen en mocht jij je wandelavonturen of fietsavonturen willen delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed of #fietsendoetjegoed

Liefs,

Tanya

6 gedachten over “Waarom ik weer ben gaan sporten – deel 5

  1. Hallo Tanya,

    Ik heb ruim 2 maanden aan de sonde- en later aan de peg sonde voeding gezeten die hele periode kon ik niet normaal eten en drinken.
    Met Pinksteren kregen wij in het umcg een quatrebras toetje, maar mijn mede patiënt naast mij wilde deze niet.
    Toen wilde ik niet liever deze wel graag eten dit was mijn lievelings toetje.
    Op het laast lukte mij weer om normaal te kunnen eten, eerst helemaal geporeerd en daarna geprakt totdat ik weer normaal eten en drinken tot mij kon nemen.
    Gelukkig wel want niemand wist als ik dat ook weer zou kunnen of dat misschien nog erg lang zou duren of helemaal nooit meer.
    In die periode flink afgevallen.
    Tijdens die periode ben ik nooit bang of kwaad geweest het was een periode waar ik alles maar over mij heen liet komen en daardoor niet alles bewust heb mee gemaakt.

    Jij deed het ergens voor om weer “beter” te worden en ondanks dat het moeilijk was heb je het toch gedaan.

    Gr Diederik

    Like

    1. Hoi Diederik.
      Jeetje wat een verhaal zeg. Goed om te horen dat je inmiddels weer normaal eet!! Sonde voeding is een mooie oplossing maar ik heb liever “normaal” eten zoals jij. En ja, eerst pureren en daarna prakken inderdaad. Zo heb ik dat ook gedaan. Knap dat je nergens boos op was want ik was dat wel en ook teleurgesteld. En net zoals ik, heb jij het ook gedaan! En daar is behoorlijk wat wilskracht voor nodig.

      Bedankt voor het lezen en je berichtje. Ik waardeer het enorm!

      Groetjes,
      Tanya

      Like

Laat een reactie achter op tanyadijkstra Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s