Waarom ik weer ben gaan sporten – deel 6

Het lukt mij niet om alles in 1 keer te vertellen en daarom komen er nu meer flarden aan herinneringen van mijn ziekte periode.

Waarom ik aan de sonde voeding moest was omdat mijn abces rustig moest worden zodat de drain verwijderd kon worden. Het schijnt dat je van sonde voeding waterige ontlasting krijgt en dat zou kunnen helpen bij het abces opening in mijn endeldarm. Maar waterige ontlasting kreeg ik niet bij de sonde voeding. Maar goed, ze wouden op den duur wel mijn drain verwijderen omdat ze dachten dat het wel kon. Ik was natuurlijk blij want ik heb veel gedonder gehad van de drain. Ik kreeg regelmatig ontsteking aan de hechting die mijn drain op zijn plaatst moest houden en dat ik die niet zomaar kwijt raakte. Veel wondpijn gehad en regelmatig huilen om dit geval. Het moment dat het klote ding eruit mocht was ik blij. Dit werd aan de had van een soort van darmonderzoek gedaan. Zo konden ze eerst met een cameratje het abces in om te kijken of het allemaal goed was. Volgens de des betreffende arts die het onderzoek deed, was het goed genoeg. Ik werd wakker in de uitslaapkamer en het eerste wat ik vroeg aan de verpleegkundige was dat ik mijn drain kwijt was. En die was verwijderd! Geen rietje meer in mijn buik. Zo, ik was verlost maar eenmaal thuis voelde het niet goed. Ik keek in de spiegel naar mijn buik, naar de wond en er klopte iets niet. Het voelde niet goed. En helaas werd mijn gevoel bevestigd. Na enkele dagen na de verwijdering van de drain begon ik me weer slecht te voelen. Maar omdat er al een operatie op de planning stond hebben ze dit tegenlijk aangepakt. Er moest een stuk darm verwijderd worden. De overgang van de dunne naar de dikke darm hebben ze bij mij weggehaald. 30 centimeter om precies te zijn, en waarom? Omdat het stukje darm aan het perforeren was. In de 30 centimeter darm zaten 3 gaatjes. En dat is natuurlijk niet goed. Ze hebben het verwijderd, de 2 stukken darmen aan elkaar vast geniet en tijdens diezelfde narcose werd er opnieuw een drain geplaatst. Weer een soort draadje dwars door mij heen. Na deze operatie mocht ik weer normaal eten. Natuurlijk lukt het niet want ik was normaal eten niet meer gewend. Op de dag van de operatie mocht ik gelijk een beschuitje met jam eten. Nou, ik kan je vertellen.. dat doet pijn. Elk klein hapje kwam weer met dezelfde rotsnelheid terug naar boven en alles werd uitgespuugd. Ik nam op advies kleine hapjes maar pas een halve beschuit verder bleef het in mijn maag. En wat is het weer fijn om te eten. Weliswaar met veel pijn maar jeetje, wat is kauwen toch fijn. En het advies was dat ik alles weer mocht eten. Op maandag werd ik geopereerd, vrijdag kwam ik uit het ziekenhuis. Waarom zolang in het ziekenhuis gelegen?

Vertel ik dit nou allemaal echt? Ja. NO SHAME!

Nou, omdat er een stuk darm is verwijderd en dan moet je nog een aantal dagen met een ruggenprik blijven liggen en zitten omdat de pijn te heftig is. En ik was natuurlijk die week weer koppig en dacht dat ik wel na 3 dagen zonder pijnmedicatie kon. Ook heb ik mijn moment wel even gepakt hoor. Ik zat aan de morfine en ik mocht 1 keer per uur bijdrukken en daar heb ik wel even gebruik van gemaakt. Ja, illegaal high worden. Ik zag ze vliegen, kan ik je vertellen. Maar naar een paar dagen was ik het zat. Ik wou naar huis en dat mocht niet gelijk na het stoppen van de morfine. Na 3 dagen heb ik gevraagd of de morfinepomp uit mocht en ze hebben het slangetje in mijn rug eerst even laten zitten omdat ze eerst wouden zien dat ik zonder kon. Ik zei dat het prima ging. In de middag werd het slangetje verwijderd en diezelfde nacht heb ik liggen janken van de pijn. Ik kreeg nog een paar pillen en daar moest ik het mee doen. Maar goed, ik heb het gehaald en de pijn was het meer dan waard want ik mocht op vrijdag naar huis. En dat was mijn doel. Doel bereikt kan ik ook zeggen. 30 centimeter minder darm in mijn lichaam en weer een drain in mijn buik. En ik moet eerlijk zeggen, het voelde goed om weer een drain te hebben. Stom is dat, ik haatte dat ding maar ik kon mijn gevoel niet negeren en gelukkig deed ik dat ook niet! Misschien was het dan wel slechter met mij afgelopen. Natuurlijk had ik nog steeds hulp om alles weer goed te krijgen in mijn hoofd maar gemakkelijk ging het niet. Vanaf dit punt hoefde de thuiszorg ook niet meer bij mij langs te komen om met een slangetje het abces in te gaan voor de spoeling. Ik moest twee keer per dag de douchekop op mijn buikwond richten. En dat deed pijn, ik heb bijna elke keer met tranen in mijn ogen gestaan tijdens deze spoeling. Als ik er aan terugdenk komen de tranen weer een beetje boven.

Net zoals ik nu bedenk hoe ze dat rietje bij mij hebben geplaatst. (Even terug in de tijd) ik mocht niet meer onder narcose toentertijd want ze wisten niet zeker of ik dat aankon dus werd ik op mijn bed soort van geopereerd. Ik kreeg 0,0 pijnstilling en ze garandeerde dat het maar 5 minuten zou duren. Ik ben er mee akkoord gegaan want 5 minuten de pijn weg bijten kan ik wel. Helaas heeft het 40 minuten geduurd. Ik heb halverwege de operatie stil gelegd omdat ik mijzelf niet meer onder controle had. Ik lig keihard te huilen, ik kon niet meer goed ademen en ik kon gewoon niet meer. Ik wou dat het ophield. Ze deden mij te veel pijn. Wat er moest gebeuren? Een andere drain in mijn buikwond plaatsen en de wond vast te klein. Dat moest groter gemaakt worden en ik denk dat het gewoon opengescheurd is. Met hun handen want ik heb nooit een mes gezien. En om dit stukje uit mijn verhaal heb ik flink wat therapie sessies gehad. Dit was iets wat ik niet snel kon vergeten. Ik heb daarna veel geslapen want ik was helemaal kapot. En nu, nu dat ik dit typ voel ik mijn buikwond weer. Het is al jaren dicht maar het blijft gevoelig.

Dat wou ik nog wel vertellen aangezien dit veel impact op mij heeft gehad. Ik heb inmiddels al veel verwerkt en vooral dit stukje maar dat ik dit zo schrijf en jij leest dit, doet toch iets met mij. Ik hoop dat niemand dit ooit zal ervaren en kom altijd goed voor jezelf op!

En daarom kies ik groen!

Bedankt voor het lezen en mocht jij je wandelavonturen willen delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s