Prikkelbaar…

Wat als je prikkelbaar bent voor geluid, energie van andere mensen, geur of kleur en het slurpt je helemaal leeg. Ik heb in 1 van mijn vorige blogpost als eens laten vallen dat ik hier last van heb. Maar hoe ga ik daarmee om?

Het is niet makkelijk maar het is wel te doen als ik de juiste maatregelen neemt. Bijvoorbeeld een goede koptelefoon met noise cancelation. Ik heb de Sennheiser PXC 550. Een fijn zittende koptelefoon die prima gedragen kan worden met een bril. Voor mijn werk, ik zit de hele dag achter computerschermen en ik draag daarvoor een bril, ik heb niet slechte ogen maar ik zie het allemaal niet zo helder meer. De Sennheiser heeft 3 verschillende noise cancelation opties waardoor ikzelf kan kiezen hoeveel omgevingsgeluid ik wil horen of wil wegfilteren. Vind ik heel prettig want soms is het handig als je nog wel iets hoort wat er in de omgeving afspeelt. Ik luister dan meestal geen muziek, ik ben gevoelig voor prikkels dus rust en stilte om me heen is het beste. Mensen die wel muziek luisteren om zich op hun werk te kunnen focussen doen dat om zich af te sluiten, ik doe het puur om mijn energielevel goed te houden. Wel heb ik soms nog schaamte om mijn koptelefoon op te doen. Mensen stellen er vragen over, mensen begrijpen niet altijd dat niet iedereen het zelfde is etc. Dat vind ik soms moeilijk, eigenlijk moet ik gewoon niks van aantrekken maar ja, het is anders in heel veel mensen hun ogen. Maar ook daar moet je je niks van laten aantrekken en bespreek het met je leidinggevende of hij/zij het prima vind dat je zo nu en dan een koptelefoon draagt.

Maar wat kan nog meer helpen om minder prikkelbaar te zijn? Slapen. Goed slapen. Goede nachtrust pakken. Ik ben momenteel weer een beetje in mijn opstandinge fase waardoor ik later naar bed ga dan goed voor mij is waardoor ik mijzelf minder rust gun. En dat resulteert weer in extra prikkelbaar zijn op de dag na de korte nacht. Ook moet ik toegeven dat ik de laatste tijd slecht slaap door de  drukte van de afgelopen weken. Er spookt veel door mijn hoofd en dat kan ik niet altijd goed loslaten. Mensen weten dit ook van mij en ik vraag me af of ze soms iets doen waardoor ik extra geprikkeld word, beetje dat pestgedrag als je snap wat ik bedoel. Sommige mensen weten precies hoe ze de bloed onder je nagels kunnen weghalen. En dan denk ik ook wel eens “waarom?” waarom doe je nou zo? Je zou het toch ook niet leuk vinden als ik dat bij jou zou doen? We kunnen elkaars leven zuur maken maar worden we daar nou echt gelukkig van? Slaapt diegene daardoor beter? Als het antwoord “ja” is, ga opzoek naar hulp want dat is niet gezond en blijkbaar zit diegene met dingen waardoor hij/zij een beter gevoel krijgt van zichzelf. Nou, stoer hoor. Applaus voor jou. Tuurlijk moet ik mijzelf hier tegen kunnen weren of afsluiten maar ik hoop voor diegene dat die ook eens zichzelf in de spiegel aan kijkt en zichzelf afvraagt of dat nou wel echt nodig was. Spread love, no hate. Elkaar helpen doet meer wonderen dan elkaar pijn doen.  

Iets waar ik mijzelf heel vaak schuldig aan maak en ik moet het ook echt vaker doen. Mijn telefoon, ipad en alle andere schermen moeten even aan de kant. Voordat ik  ze allemaal weg leg, zet alles op stil, ik mag de telefoon of ipad niet horen. Op geen enkele manier. Maak een kopje thee of pak een glas water en pak dan eindelijk het boek die ik graag wil lezen. Spreek met mijzelf af dat ik minimaal of maximaal zoveel bladzijdes of hoofdstukken moet lezen en hou mijzelf daaraan. Afspraken maken met mijzelf. Iets wat makkelijk te maken is, maar ook makkelijk te breken is. Probeer op dat gebied iets strenger voor mijzelf te zijn.  En wat ik ook vaak doe, ik kijk altijd in de avond TV, in veel onderzoeken word aangetoond dat het niet goed voor je nachtrust is, vandaar dat ik meestal nog even op bed 1 hoofdstuk aan het lezen ben. Gewoon om even tot rust te komen. Meestal pakt dat goed uit.  

Waarom ik ook prikkelbaar kan zijn door vele indrukken, ongeloof, irritaties en ook de mooie momenten van de dag. Daarom heb ik altijd een notitieschrift ergens in huis liggen zodat ik altijd kan schrijven. Het is ook wel mijn eigen burnboek maar ook mijn eigen opkikker. Ik mag klagen maar ik moet het eindigen met een positieve zin voor mijzelf. Of voordat ik begin te schrijven, dat ik alleen dingen opschrijf waar ik dankbaar voor ben of wat er goed is gegaan die dag. Of ik verplicht mijzelf om op te schrijven waar ik mijzelf de volgende dag aan moet houden, een afspraak met mijzelf. Want ik ben nooit uitgeleerd en ik heb nog veel te leren. Iedereen heeft veel te leren en je bent nooit uitgeleerd. Dus kijk eens goed naar jezelf en naar de dingen die je zou willen leren. Als je een doel hebt, kan het zijn dat je daardoor meer gefocused bent en dat je dus iets minder prikkelbaar bent. Kan, hoeft niet.  

Last but not least, waarom ik deze website ben begonnen: wandelen. Ga naar buiten. Ik kom het meest tot rust in het bos. Soms heb ik muziek in mijn oren, soms helemaal niks. Wel ben ik altijd meer bewust van de omgeving als ik een camera mee heb. Ik word op die manier gedwongen om beter te kijken, anders te kijken. Het zorgt ervoor dat ik meer uit mijn hoofd ben, ik kan mijzelf soms helemaal gek maken met mijn eigen gedachtes. Ik heb er soms geen controle over. En je ziet vaak genoeg quotes voorbij komen met: control your mind, or your mind will control you.

En die zijn wel raak. Je bent niet altijd wat je denkt. We zijn altijd geneigd om negatief over onszelf te denken. En dat moeten we afleren. Hoe meer wij onze hoofden vullen met mooie en positieve gedachten, hoe leuker alles word. Tuurlijk blijven klote dingen gebeuren in ons leven. Komop, ik heb de ziekte van crohn. Dat is echt niet altijd leuk maar daardoor hoef ik niet als een kluizenaar te leven. Ook met deze ziekte kan het leven leuk zijn. Soms denk ik echt dat mijn leven voorbij is. Dat ik niks meer kan. Dat is helemaal niet zo. Ik kan nog heel veel. Echt heel veel. En zolang ik mij daar op focus gaat alles een stuk makkelijker. En daar helpt wandelen mij bij. Want als ik de hele dag op de bank zit, komt de negatieve denkwijze vanzelf. En als ik dan mijzelf van de bank af schop, naar buiten ga, dan komt vanzelf ook de positieve denkwijze bovenwater en de negatieve denkwijze verdwijnt bijna als sneeuw voor de zon. Het moet natuurlijk geen martelgang worden of een verplichting maar kijk goed naar jezelf en naar je kunnen. Wat is voor jou haalbaar? Iemand die niet wil, zal altijd een excuus vinden. Voor iemand die wil, zal altijd naar mogelijkheden zoeken.  En als je dat goed voor ogen houdt, dan zal het uiteindelijk makkelijker worden. Ik weet dat het moeilijk is, ik ervaar het ook maar als het een dag lukt, zie ik hoeveel ik er van profiteer. It’s all in the mindset.

Hoeft niet altijd in het bos te wandelen. Soms is naar buiten gaan ook genoeg.

Mocht je ook nog eens verder willen kijken naar iets wat je kan helpen, probeer eens te mediteren. Meestal doe ik het op bed, vlak voor dat ik ga slapen. Of een cursus mindfulness wil ik ook nog eens proberen, beter om te kunnen gaan met situaties of gebeurtenissen. En zoals ik eerder als eens heb gesproken over edelstenen, kan je dat misschien ook nog eens een kans geven. Niet geschoten is altijd mis, toch?

Bedankt voor het lezen en mocht jij je wandelavonturen willen delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s