Vriendschap als volwassen persoon

Na het werk lekker borrelen. Wat is het fijn om dat even te kunnen doen. Even met collega’s lekker zitten ouwehoeren. Je collega’s dus in een ander daglicht zien. Zo leer je elkaar beter kennen. Zo kom je erachter dat die ene van een andere afdeling toch echt niet zo’n “bitch” is en uiteindelijk word je zo goed als vriendinnen. Ja, op volwassen leeftijd maak je gewoon nog steeds vrienden. Het kan echt, zolang je er maar voor openstaat. Ik hoor ook vaak de kreten “ik ben hier niet om vrienden te maken”. En dat is natuurlijk ook zo, je bent aangenomen om je werk te doen. Maar het hoeft niet gevoelloos. Tenminste, het staat niet in mijn contract. Je hoeft niet met iedereen vrienden te zijn maar soms gebeurt het ook gewoon. Kom je er achter dat je dezelfde interesses hebt en vanuit daar ontstaat meestal een leuke vriendschap. Sta er voor open en zie wat er gebeurd. Maar hoe zet je de eerste stap? Om een voorbeeld te noemen, een collega van mij was altijd heel erg aanwezig, ook ik kan dat zijn maar dat zie je nooit van jezelf hoe vervelend het kan zijn, maar deze collega was ook altijd erg aanwezig en eerst irriteerde ik me er aan. Naarmate ik steeds vaker met haar in gesprek kwam over het werk kwam ik er achter dat het helemaal niet zo strenge tante is. Of altijd vrolijk. Zoals ieder ander mens dus. En toen dacht ik, ik had al een goed gevoel, laat ik eens iets persoonlijker gaan. Kijken of ze er in mee gaat. Je hoeft echt niet gelijk het achterste van je tong te laten zien maar probeer je iets open te stellen en baken voor jezelf af waar je het over wilt hebben en niet verder. Zo gedacht, zo gedaan en we kwamen er snel achter dat we goed met elkaar konden praten. We dachten best wel hetzelfde over bepaalde dingen en gingen de gesprekken op een gegeven moment veel persoonlijker. Als je een goed gevoel hebt bij iemand, dan klopt dat meestal wel. Naar mate we vaker een goed gesprek hadden gevoerd, kwam de vraag al uit haar kant “vind je het gezellig om naar de bios te gaan en daarna een borrel te doen?”. En dat was onze eerste Vriendinnen-date.

De eerste vriendinnen-date

En gezellig dat we het hadden! We spraken elkaar meestal en alleen op het werk en dan kan je niet zo diep gaan, zoals je graag wilt. Die avond hebben we ontiegelijk veel en hard gelachen om de film en daarna gesprekken gevoerd over onze levens en wat er zich afspeelt. En dan weet je het gewoon. Wij zijn vriendinnen. Is er trouwens al een woord voor meiden zoals er voor mannen Bromance is? Vraag ik me af en als jij het antwoord weet, vertel het me. Vind ik leuk. Dit is een vriendschap waar alles kan, lachen, huilen, serieuze en minder serieuze gesprekken voeren en gewoon domweg elkaar vertrouwen. Iets wat ik wel waardeer en zoek in een vriendschap. Vroeger ben ik al vaak genoeg genaaid door zogenaamde vriendinnen. Ik geef niet meer om doelloze vriendschap, vriendschappen die niks meer betekenen, of alleen maar draaien om leuke dingen. Tuurlijk zal ik die mensen niet vergeten maar ze staan niet meer bovenaan mijn prioriteiten lijstje. Hard maar zo is het leven nou eenmaal. Ik geef meer om echte connecties. Ik heb liever een paar hele goede fijne vrienden om mij heen, die ik ten alle tijden kan bellen etc dan mensen die mij negeren als het hun even niet uitkomt. Heeft denk ik ook te maken met volwassen worden. Iets waar ik altijd tegen vecht. Ik wil gewoon zo lang mogelijk jong blijven. Lekker genieten van het leven met mensen waar ik om geef en die ook om mij geven. Ja, je leest het goed. Ook op volwasssen leeftijd kan je vrienden maken.

Mijn vaste wandelmaatje is een ex-collega. Wat begon met een wijntje op het terras werden ook vele wandeltochten gemaakt

En ja, soms zijn het alleen maar collega’s maar laten we eerlijk zijn, daar zit je wel de hele werkweek mee opgescheept en als je het dan goed met elkaar kan vinden, dan is buiten het werk om niet meer zo moeilijk hoor. Het gaat uiteindelijk om de connectie die je hebt en dan maakt het niet uit of je elkaar al 10 jaar kent of 5 maanden. Zolang het maar goed voelt. Accepteer dat het leven van je vrienden veranderen en je eigen leven ook want als mensen echt in je leven willen blijven en ook echt aanwezig willen zijn, dan doen ze wel de moeite voor je. Zo niet, accepteer het en ga door. Geldt andersom natuurlijk ook. Wees niet bang, er zijn genoeg mensen op de wereld waar je vrienden mee kan zijn.  Ik ben jarenlang bang geweest dat ik geen vrienden meer zou overhouden (2 keer alleen oud&nieuw gevierd waarvan 1 keer de schuld was van mijn buik, wintermaanden zijn zwaar)  maar als ik nu naar mijn leven kijk, heeft het allemaal wel goed uitgepakt. Ik had gewoon vertrouwen moeten hebben en alles laten gebeuren wat had moeten gebeuren. Mij open en kwetsbaar opstellen heeft geholpen tot waar ik nu ben, iets wat ik nog wel moet leren want ik ben nog niet een pro. Ik trek liever mijn muur op dan dat ik mij kwetsbaar opstel maar soms, met kleine stapjes kom ik op mijn bestemming. Een leuk leven willen we allemaal en dat heb jezelf in de hand.

Bedankt voor het lezen en ondanks dat het dit keer niet over wandelen ging, mag je natuurlijk wel je wandelavonturen delen op Instagram met #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s