Nacho’s en wandelen

Zoals ik woensdagavond had bedacht, zat ik donderdagochtend aan mijn bureau op kantoor te werken. Ging het goed? Voelde ik me goed? Nou, ik voelde me niet ziek genoeg meer om thuis te blijven dus dan ga ik gewoon weer aan het werk. Ik word niet beter van stil zitten of liggen, ik moet iets doen. Of ik de dag ging volhouden? Ik wist het niet van te voren zeker maar het ging bijzonder goed dus de hele dag gewerkt. Tuurlijk merkte ik wel dat er iets heeft gespeeld in mijn buik, misschien was het wel de buikgriep die momenteel heerst en dat de medicatie het probeerde te onderdrukken. Omdat ik die avond al een afspraak had staan, liet ik die ook gewoon door gaan. Gelukkig wou diegene gelijk vanuit werk even een kopje thee drinken en ik ben blij dat ze het voorgesteld had want als ik eerst nog een uur of 2 thuis had moeten zitten, was ik niet meer van de bank af gekomen. Dus een chai latte, wijntje en een nacho verder was het ook al weer tijd om naar huis te gaan. 20.00 uur was ik weer thuis en dat is ook wel lekker, zal ik eerlijk bekennen. Altijd maar laat in de avond afspreken is voor mij al bijna niet de doen en op deze manier is de kans ook kleiner dat ik afzeg wegens vermoeidheid of iets dergelijk.

Mijn favoriete nacho’s bestel je bij ‘t Gerecht

Avond nog voor mijzelf, lekker douchen en op de bank liggen. En natuurlijk viel dit ouwe wijf gewoon weer lekker in slaap op de bank, hoe kan het ook anders. Vrijdag weer lekker aan het werk geweest en toen was daar het weekend al weer. Ik wou heel graag dit weekend weer het bos in voor een wandeling maar de weersvoorspellingen van zaterdag waren niet mooi dus ik heb besloten om dit zondag te gaan doen aangezien het er toen beter uitzag.

Happy face op vrijdagochtend

Mooie zonsondergang toen ik naar huis ging

Dus op zaterdagochtend een kopje koffie bij mijn ouders gedronken, broer en schoonzusje waren er ook. Ze hebben een grapje met mij uitgehaald wat heel goed uitgepakt is. Niet helemaal de bedoelding dat het een grapje was maar he, ik ben niet altijd de slimste of de snelste qua begrip. Daarna heb ik nog gezellig met papa geluncht. Eigengemaakte clubsandwich, heel goed gelukt al zeg ik het zelf. Sorry, geen foto want ik had te veel trek dus dat broodjes werd heel snel naar binnen gehapt. En daarna was het ook weer tijd om naar huis te gaan. Op de bank geploft, film aangezet en lekker comfi zitten om later te bedenken dat ik nog even boodschappen moet doen. Ja, vreselijk. “Had dit even eerder bedacht Tanya”. Dus mijzelf weer van de bank af schoppen en de boodschappen halen. Omdat ik niet helemaal helder was, de helft vergeten. Goed, ik liet het maar zo want ik zou niet omkomen van de honger. Die avond een date met mijn bank en tv om uiteindelijk weer lekker in slaap te vallen op mijn bank. Spannend he?

Zondag was het eindelijk zo ver. Ik was vroeg wakker, ontbijt gemaakt, even tv kijken, stukje schrijven voor mijn website en daarna ben ik lekker naar het bos gegaan voor een wandeling. Ik had de kou iets verkeerd ingeschat waardoor ik sneller moest wandelen om het een beetje warm te krijgen maar ook dat heeft de pret niet gedrukt. Het was vroeg, 9.00 uur, dus er waren nog niet veel mensen in het bos. Ik spotte een paar mountainbikers, een fotograaf en nog een paar wandelaars en dat was alles. Heerlijk vind ik dat. Het gevoel wat bij me lost komt als ik in het bos ben is gewoon fantastisch. Het gevoel  van vrij zijn, omringt door natuur, de rust. Ik probeer het  te omschrijven maar het lukt niet echt.

Dit is puur genieten!

Dit is iets wat je moet ervaren. Ik vind het heerlijk, licht gevoel wat ik ervaar. Alles valt van me af. Zodra ik even onderweg ben overvalt mij een blij gevoel. Ik zit niet met dingen, het denken is niet meer aanwezig, mijn zintuigen gaan aan maar op een rustige manier. Stap voor stap voel ik me beter worden, lichter, blijer. Je hoort wel eens over de “runner high”, misschien kan ik het daar mee vergelijken? Alhoewel ik niet eens weet wat een “runner high” is want ik heb hardlopen ooit in een ver verleden geprobeerd en ben er achter gekomen dat dit niks voor mij is. Is ben iemand die over haar eigen voeten struikelt. Met wandelen is die kans iets minder aanwezig maar ook dan struikel ik nog wel hoor, haha. Let ik weer niet goed op en struikel ik over een tak die op de grond ligt, of een boomwortel die iets boven de grond komt. Ja, been there done that. Ik ben ook wel eens gevallen toen ik van een boomstam wou afspringen. Ja, ook ik ben lekker onhandig soms. Hoort er bij. Lekker klunzig. Zolang er niet te veel publiek  bij is, lach ik er zelf ook keihard om.

Of zal ik in die plas water springen?

Bedankt voor het lezen en mocht jij je wandelavonturen willen delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s