Een lach doet wonderen

En daar was ik alweer. Weer een verhaal over mijn leven want het is super interessant.. haha not. Nee echt, momenteel is het niet interessant hoor. Ik werk veel, slaap slecht en mijn buik is ook nog steeds vervelend. Ik weet niet meer wat ik wel moet doen, wat ik niet moet doen, wat ik wel kan eten en wat ik niet kan eten. Ik ben totaal radeloos en momenteel doe ik serieus echt maar wat. Hopen dat het goed gaat. Hopen dat het goed komt. Ik kan wel weer vertellen dat ik hele dagen werk, elke lunchpauze wandel ik 30 minuten en vooral vertel ik hoe goed dat voor je is. Maar het gaat momenteel gewoon niet lekker met mij. Ik zit er doorheen. Lichaam werkt niet mee. Mentaal lukt het wel aardig maar ik heb vaker last van de welbekende dip.

Tuurlijk helpt het weer er ook niet mee. En ik probeer te genieten wanneer het kan. Maar laten we ook eerlijk zijn, tijdens deze seizoenen werk je tijdens de mooiste momenten van de dag. Je gaat met donker naar het werk, als ik geluk heb schemert het nog een beetje zodra ik naar huis ga. Dus na het werk nog even het bos in, gebeurt nu ook gewoon niet meer en of ergens even stoppen om foto’s te maken was er ook niet echt bij in de eerste paar dagen van de werkweek. Kortom, alles is super stom en ik vind het moeilijk. Iedereen is minder aardig tegen elkaar. Het valt me echt op in vergelijking met lente en zomer. Nu zeg ik nog meestal netjes gedag tegen mensen maar het moet bij sommige mensen echt uit de tenen komen om een gedag terug te geven. Er kunnen natuurlijk andere dingen spelen bij diegene, daar ben ik mij heus wel van bewust maar juist daarom moeten we aardig tegen elkaar blijven. Zeg hoi tegen iemand, geef iemand een lach. Het is gratis en kost je een heel klein beetje moeite. Maar wat word het leven dan een stuk leuker zeg. Sluit je niet zo af voor alles. Ook ik moet mij daar meer mee bezig houden hoor. Ik doe ook vaak genoeg mijn AirPods in mijn oren als ik ga wandelen of alleen als ik snel boodschappen moet halen. We zijn meer op ons zelf. En soms heb ik het ook nodig na alle prikkels van de dag maar daarom zet ik mijn muziek wel iets zachter zodra ik ergens ben waar veel mensen zijn, in een supermarkt ofzo. Er is altijd een kans dat iemand wel netjes hallo zegt of je een lach geeft, dan moet je die natuurlijk niet missen. Ook vind ik het momenteel moeilijk om weer positief te blijven. Je ziet mij altijd lachen op foto’s, ik doe daar serieus mijn best voor. Ik ben niet van nature een vrolijk kijkend persoon, ja echt waar. Ook heeft dit te maken met mijn gedachtes. Hoe meer ik aan leuke vrolijke dingen denk, hoe zachter mijn gezichtsuitdrukking is.

Oké, beetje overdreven maar geeft een duidelijk beeld toch?

Ik kan soms behoorlijk moeilijk kijken, of soms gewoon zielig. In 1 van de eerste dag van de werkweek gaf mijn collega mij een ontzettende grote glimlach, bij aan het overdreven af. En toen zei ik later tegen hem “heb je iets van me nodig ofzo?” waarop hij antwoordde “Nee, je keek best treurig en dat vond ik niet leuk dus ik wou je opvrolijken”. Ik was best diep verzonken in mijn gedachtes die niet leuk waren, ik was ook wel een beetje verdrietig. Ik wou op dat moment ook eigenlijk wel keihard janken maar ik was er tegen aan het vechten om het niet te doen. Maar als ik er over nadenk, dat ik tegen mij collega zei “heb je iets van mij nodig ofzo?” geeft wel aan dat als iemand gewoon iets aardigs voor je wilt doen, dat je altijd maar gelijk moet denken dat diegene iets van je nodig heeft, iets van je wilt. Want dat is niet altijd het geval. Vaak wil iemand jou gewoon weer beter laten voelen. Want vaak kunnen mensen precies aan je gezicht zien hoe jij je voelt. Dus accepteer die lach en laat diegene jou uit die donkere wolk trekken. Want er zijn nog steeds goede mensen die het beste met jou voor hebben en de wereld is lang niet zo slecht als dat we altijd voorgeschoteld krijgen. En geef het ook eens aan een ander. Een lach kan wonderen doen, hoe klein of groot maakt niet uit maar misschien help je diegene wel. Het zijn de kleine dingen die het doen. Het is een korte zin met grote gevolgen.

Niet mijn beste lach maar deed wel mijn best

Bedankt voor het lezen en mocht jij je wandelavonturen willen delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s