Infuus en wandelen..

Ik schrijf de laatste tijd vaker over het gevoel dat ik wakker word en dat er een vrachtwagen over mij heen is gereden. Nou, ik heb het volgens mij duidelijk vastgelegd op foto hoe dat er uitziet… Tekst en uitleg bij de foto.

Volgens mij kan je precies zien hoe ik mij voel. Dit was donderdagochtend.
Ik werd wakker met veel pijn in mijn lichaam.
Ik heb besloten om mijzelf iets meer tijd te geven om me klaar te maken voor werk.
Dit heeft mij 2 uren extra gekost maar zoals je ziet, ziet dit er beter uit.

En daar lig ik dan, in het ziekenhuis, aan het infuus. Om de 8 weken is het weer feest. Elke keer wordt er aan mij gevraagd hoe het met mij gaat, elke keer moet aangeven dat ik moe ben. Elke keer weer moet ik ook zeggen dat het verklaarbaar is. Ik word er elke keer weer moe van om het te zeggen. Het uitleggen waarom ik moe ben. Het is niet zo dat ik op het matje word geroepen maar wel dat ik het uitleg, en er word een notitie van gemaakt en als ik wel weer op bezoek mag komen bij mijn dokter, zal ik het toch ook moeten uitleggen dat ik te veel van mijzelf vraag. Dat ik niet alleen te veel van mijzelf vraag maar dat ik ook veel geef, er word ook veel gevraagd. Laten we eerlijk zijn, zo is de maatschappij nu. Alles moet snel, sneller en het liefst snelst. Maar zo lig ik dan in het ziekenhuisbed, te kijken en te luisteren naar alles wat er om mij heen gebeurt. Zo vertelt een medepatiënt dat als je een half uur voor het prikken van een infuus een energiedrankje drinkt, je ader wijder word en makkelijk prikbaar bent. Nog nooit van gehoord en het lijkt me ook niet prettig. Ik heb ooit eens in het verleden wel een energiedrankje gedronken en goor dat ik het vond. Ook reageren mijn darmen hier slecht op. Dus het zal nooit iets voor mij zijn. En ik heb dat probleem niet, ze prikken me altijd in 1 keer goed. Ik denk in alle jaren tot nu toe dat het nog op 1 hand te tellen is dat het niet in 1 keer goed ging. Gelukkig ging het infuus snel, niet sneller dan normaal hoor maar voor mijn gevoel ging het lekker snel. Mijn ouders hebben mij weer opgehaald bij het ziekenhuis en zijn we terug gereden naar huis. De rest van de dag heb ik niet veel meer gedaan omdat het infuus best pittig viel, dus douchen en niksen op de bank. Die avond zou ik vroeg naar bed en ik had tegen mijzelf gezegd dat als het morgen goed weer is en ik voel me goed genoeg, dat ik zal gaan wandelen.

Zo gezegd, zo gedaan. Nou, niet helemaal. Tijdens het ontbijt zat ik te twijfelen of ik wel moest wandelen want het waait hard en de wolken waren donkergrijs gekleurd. Heb ik wel zin om me laten natregenen tijdens het wandelen. Dus ik zat wat voor me uit te staren, beetje kijken naar buiten, ondertussen een film aangezet op Netflix en toen liet het zonnetje zich zien. En laat ik daar nou wel net zin in hebben. Even het zonnetje op mijn gezicht. Heerlijk! Dus ik heb me snel omgekleed in wandelkleding, schoenen aan en naar buiten zonder ook maar een seconde na te denken en dat ik weer op de bank zou belanden. Eenmaal buiten was ik alles vergeten en had ik al een leuke route uitgestippeld met als sluiproutes voor als ik me toch niet zo goed voelde.

De wind waaide door mijn haren en alle gedachtes waren weg. Ik dacht even helemaal aan niks en genoot van de omgeving, de mensen die onderweg waren naar wat ze ook maar zouden gaan doen. Ik kan hier ook van genieten. Beetje rondlopen en kijken naar hoe iedereen druk bezig is met zijn leven. De een laat de hond uit, de ander fiets naar de supermarkt, ingehaald worden door een sportieve man op leeftijd. Heerlijk genieten van de wolken spel wat zich afspeelt. Ik heb een uurtje gewandeld en mijn haar zat op een gegeven moment zo wild dat mensen mij echt raar zaten aan te kijken. Ja,dat krijg je met krullen in samenwerking met de wind. Ik had geen zin om mijn haar vast te doen dus ja. Daarna nog langs de Dio gelopen want mijn gezichtscrème was op, nog een zakje walnoten gehaald voor in mijn alpro en toen weer richting huis. Lichte lunch en daarna douchen en even niks doen. In de avond lekker chinees gegeten met de familie want het is de trouwdag van mijn ouders. Gezellige avond gehad en met een voldaan gevoel naar bed. Heb jij van de week of dit weekend gewandeld?

Bedankt voor het lezen en mocht jij je wandelavonturen willen delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s