Limonadesiroop stelen?

Oke, nu weet iedereen dat ik moe ben, dat ik er doorheen zit, dat ik niet altijd sta. Ook ik ben een mens. En ja, we kunnen dit gooien op mijn ziekte, op mijn darmen maar ik moet jullie toch echt teleurstellen. Mijn darmen doen het super goed, geen pijn, geen krampen, geen diarree. Sorry. Het verhaal is spectaculairder als ik nu kon zeggen dat de ziekte mij onderuit heeft gemaaid. Als je te veel balletjes in de lucht moeten houden en je begint te zien dat het niet meer lukt en toch door blijft gaan, is dit het resultaat. Maar goed, wat heb ik allemaal gedaan om meer rust te pakken, de focus op andere dingen waar ik energie van kan krijgen. Vrijdagavond kwam er een vriendin langs, de standaard pizza en wijn avond. Dit keer ook een film Aladin gekeken, ja de nieuwste versie van de film. Daarna natuurlijk weer de pak met kaarten erbij gepakt van Openhartig. Het is en blijft leuk om zo mensen toch beter te leren kennen ondanks dat je ze denkt goed te kennen. Misschien een leuke inhuis tip in deze tijd. Zaterdag werd ik wakker met toch een kleine kater. Heel klein hoor, 2 glazen water drinken en een stevig ontbijt en ik was er weer. Ik had nog een stukje pizza over die ik eind van de ochtend nog lekker heb zitten opeten en toen vond ik het leuk geweest.

Lekker hoor, BBQ chicken pizza

Klaar met binnen zitten, was mooi weer en daarbij zou ik samen met mijn moeder scrunchies maken. Ik had al eens een filmpje op youtube gezien en het zag er echt niet moeilijk uit. Alleen.. Ik heb nog nog achter een naaimachine gezeten. Wel had ik als klein meisje zo’n kinder-naaimachine maar een gelukkig huwelijk is het nooit geweest. Ik heb toen nooit het geduld gehad en verder dan 2 lapjes stof aan elkaar naaien ben ik nooit gekomen. Ook mijn moeder weet dit en ik was er al vanuit gegaan dat ik het “voorwerk” moest doen en dat mijn moeder de finishing touch zou doen. Zeg maar het essentiële gedeelte. Nou, niet dus. Mijn moeder deed het “voorwerk” en ik werd achter de naaimachine gezet. Ik begon nog, in lichte paniek, tegen mij moeder te zeggen dat ik dit niet kan, je hebt net een nieuwe naaimachine, ik wil de nieuwe naaimachine niet kapot maken.. bla bla bla. Mijn moeder trapte er niet in, hield voet bij stuk. Als ik dit wou doen, moest ik achter de naaimachine zitten. Dus daar ging ik, achter de naaimachine zitten, in paniek, proberen te luisteren naar mijn moeder’s aanwijzingen, en vooral precies doen zoals ze het zegt. Geloof me, ik ben een kneus wat betreft nieuwe dingen leren. Echt een kneus. Word zenuwachtig, word onzeker, wil het liefst huilen. Dat weet mijn moeder dus ze had de snelheidsniveau al op het allerlaagste snelheid gezet zodat je bij elke steek zowat een kopje thee naar binnen kon slurpen. Ik was ik opperst concentratie en het ging best goed. En nee, ik kan het nog steeds niet goed maar als ik blijf oefenen, komt het vast goed. En anders heb ik mijn moeder nog. Goed, ik was dus heel druk bezig en toen begon mijn moeder mij een beetje uit te lachen, dit werkt trouwens super motiverend, niet… Ik zat blijkbaar iets te dicht op de naaimachine want ik moest op best veel dingen letten en wat ik dus deed is niet juist. Ik laat het je wel even zien want mijn moeder moest zo nodig een foto maken:

Full Focus

Ik heb 2 hele scrunchies alleen gemaakt en dit is uiteindelijk het resultaat geworden. Ik vind ze leuk en mooi en geweldig! Zelf gedaan, super hip! En zo zit ik te denken.. Ik kan nu bij een speciale gelegenheid een bijpassende scrunchie maken bij de outfit. Kijk, dit is natuurlijk super handig. En ik kan het nu helemaal zelfstandig, denk ik.. oke, misschien wil ik wel dat mijn moeder er bij is zodat ik niet haar naaimachine kapot maak. Prima, ik geef het eerlijk toe. De rest van de dag heb ik niks gedaan behalve eten en op de bank of stoel hangen, tv kijken of een film/serie op Netflix of Disney plus. En moe dat ik op het einde van de dag was. Kapot. Geslapen als een roos.

Het resultaat

Zondag was echt rustig. Ik heb nog een paar boodschappen gedaan. Mensen, waar zijn we mee bezig. Al dat gehamster en waarom zoveel wc-papier kopen? Saamhorigheid is op zo’n moment wel ver te zoeken. Ik stond ik de Albert Heijn met een blik limonadesiroop in mijn mandje. Ik had toevallig de laatste van de smaak sinasappelsap te pakken. Sorry, ik vind dit gewoon het lekkerst. Maar er bleef steeds een man om mijn heen cirkelen. Ik vond het nog al raar want ik zag er echt niet uit. Maar wat bleek nou, hij wou heel graag mijn blik limonadesiroop. Het was omdat ik steeds op de juiste momenten wegdraaide en hij er dus niet bij kon maar beste meneer, als jij het zo graag had willen hebben, had iets gezegd. Had het gevraagd, dan had je het zo van mij kunnen krijgen. Ik had prima zonder limonade de winkel uit kunnen lopen als jij daardoor een gelukkig iemand kon zijn. Maar goed, dit is wat er nu gebeurd. Ik kan er enigszins om lachen maar als je er goed naar kijkt is het diep triest. Er zijn mensen in de zorg die frontlinie staan en die niet eens hun boodschappen kunnen halen. En wij zijn wel afhankelijk van hun. Dus ik hoop dat het vanaf nu rustiger aan toe gaat en ik hoop dat je nu meer dan genoeg wc-papier hebt om je anus mee schoon te vegen.

Het bewuste blik limonadesiroop

Oh ja, ik blijf natuurlijk wel gewoon wandelen. Ik moet wel want mijn mentale gezondheid is ook belangrijk. Dus ik houd lekker mijn afstand van iedereen en wandel overal doorheen. Ik maak ook nog steeds foto’s. Alhoewel ze niet heel bijzonder zijn want er gebeurt nu gewoon niet veel spannends in mijn leven.

Bedankt voor het lezen en mocht jij je wandelavonturen willen delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s