Je gedachten zijn scheten

Wat te doen met al deze rust? Nou ja, rust? Ik ben niet rustig. Ik voel dat het onderhuids nog borrelt. Een bepaalde druk maakt plaats voor een andere druk en ontspannen lukt ook niet goed. Toch doe ik mijn best. Probeer toch te genieten van de zon en lees een boek. Oke, hier een kleine weekoverzicht en spannender kan ik het gewoon niet maken.

Maandag ben ik gaan wandelen, zolang het nog kan en mag, doe ik het. Tuurlijk let ik op dat ik bij mensen uit de buurt blijf maar ik ga niet panisch doen. Ik houd netjes afstand en zoek de plekken op waar niet veel mensen zijn. Ik heb ongeveer 45 minuten gewandeld om vervolgens nog een kleine ronde te maken door de supermarkt want ook ik moet gewoon blijven eten. Nee, ik hamster niet. Vind ik asociaal en niet nodig. Maar omdat ik net had gewandeld, een dikke laag dagcreme op mijn gezicht had, leek het alsof ik heel erg aan het zweten was, lees: mijn huid was een beetje aan het glimmen, bleven mensen bij mij uit de buurt. Heel begrijpelijk en er iets van zeggen heeft toch geen zin. Ik zie de angst in hun ogen en dat geeft wel een beeld van wat er nu echt speelt. En dan kan je nu wel denken “waarom heb je dan een dikke dagcreme op?”. Ik heb momenteel heel erg last van een droge huid. Het is gewoon niet grappig meer. Maar goed, dat zijn andere problemen. In de middag ben ik lekker op mijn balkon gaan zitten en genieten van het mooie weer.

Dinsdagochtend ben ik gelijk bij opening naar de Albert Heijn gegaan omdat mijn ouders toch ook graag handgel bij zich willen hebben, aangezien het overal uitverkocht is. Ik ben namelijk al het hele weekend opzoek geweest naar kleine flesjes handgel, had ik dit keer eindelijk geluk. En aangezien die van mij ook al langzaam opraakt, heb ik voor mijzelf een grote fles meegenomen zodat ik mijn kleine flesje kan bijvullen. Ook ben ik opzoek geweest naar een thermometer voor een vriendin die zich totaal niet goed voelde en je raad het vast wel, overal uitverkocht. Heb elk mogelijke winkel geprobeerd en er is niks meer en niemand weet wanneer het weer binnenkomt. Spannende tijden, kunnen we wel zeggen.

Woensdag heb ik een sportief dagje had. Natuurlijk ook veel op de bank zitten, Netflix aan en Gilmore Girls kijken, afwisselen met een boek lezen. Dit keer lees ik Jelle Hermus, Leven met de wind mee. Een leuk boek over hoe je kan kijken naar je eigen gedachten. Heel luchtig geschreven en er staan leuke, goede en handige tips in. Ik zal eentje met je delen: gedachten zijn allemaal scheten. De rest moet je zelf maar lezen als je iets wilt gaan doen aan je eigen denkwijze, vooral als je negatief of neerslachtig bent, is dit een fijn boek. Daarnaast heb ik ook nog een uur gewandeld. De rustige plekjes weer opgezocht en gewoon genieten. Heerlijke dag, echt genieten. Beetje kopjes water drinken, afwisselen met een kopje thee, ontbijtkoek met een laagje boter er op. Zo kom ik de dag wel door en in de avond lekker bij mijn ouders warm eten gegeten.

Donderdag had ik dan eindelijk het gesprek met de praktijk ondersteuner, via de telefoon. Ik deed mijn verhaal en 1 ding kwam heel erg naar voren en dat was uitrusten. Ik moet uitrusten. Rusten, rusten, rusten! Niks meer, niks minder. Ik was blij dat ik mijn verhaal heb kunnen vertellen en dat iemand mij de bevestiging gaf die ik nodig heb. Ik kan soms echt naar mijzelf kijken alsof ik aan het aanstellen ben en hierdoor dus over mijn grens ga, soms zo ver dat ik niet eens mijn eigen grens meer zie. Stom, heel stom maar helaas zit ik nu in dit schuitje en het enige wat ik nu kan doen is leren van mijn fouten. Daar gaat vanaf nu aan gewerkt worden. Dit is iets wat ik niet nog een keer wil.

Vrijdag was niet veel anders dan de andere. Gebeld met werk over het een en ander. Daarna ben ik op de bank blijven zitten en gewoon Gilmore Girls kijken, lunch eten, ik wou wandelen maar mijn lichaam laat het niet toe en eind van de middag naar mijn ouders gelopen om weer een hapje te eten. Veel spannender dan dit kan ik het echt niet maken. En ik denk dat de meeste mensen dit hebben. Zoveel mogelijk thuis blijven, gelukkig heb ik nog een balkon waar ik kan zitten om te genieten van de zon. Kopje koffie of gewoon een glas limonade en dat is alles. Boeken lees ik nu veel meer, het is goed tijdverdrijf en het doet je alles even vergeten. Mochten jullie nog leuke tips hebben om de dag door te komen zonder andere mensen in gevaar te brengen in verband met de virus, deel ze gerust. Trouwens, spreken jullie mensen er op aan als er niet genoeg afstand word gehouden tussen personen? Zo ja, hoe word er op gereageerd? Gewoon uit nieuwsgierigheid. Gaan jullie nog wel naar buiten om te wandelen?

Bedankt voor het lezen en mocht jij je wandelavonturen willen delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s