Balans, motivatie

Na een aantal berichten te hebben ontvangen waarom ik zo weinig van me laat horen, werd het toch weer eens tijd om iets te schrijven. Ik moet eerlijk bekennen dat ik weinig inspiratie had en ik wist ook niet hoe ik de woorden op papier moest zetten. Nou ja, papier… hoe ik alles moest typen. Er is veel gebeurd de afgelopen weken en het zijn niet alleen maar leuke dingen geweest. Ik wou me terugtrekken en alleen bezig zijn met mijzelf en de dingen die moeten. Maar inmiddels zijn die dingen aardig achter de rug zodat ik nu de focus kan leggen op de dingen die ik graag doe. Ik werk weer, sinds vorige week, fulltime. Het is met vallen en opstaan gelukt. Veel praten, dingen van me afschrijven en vooral dingen doen die ik leuk vind om te doen. Dingen die mijn energie kosten maar ook veel energie geven.

Na het werk, regelmatig een rondje wandelen om mijn hoofd leeg te maken

Ik geniet weer van de kleine dingen, zie het positief van bepaalde dingen en de focus is verplaatst naar de dingen die er echt toe doen. Iets wat ik mijzelf weer heb moeten leren of laten inzien. Of dat makkelijk is? Nee. Het is ontzettend moeilijk maar het is niet onmogelijk. Ruim 2 maanden terug ben ik begonnen met praten over mijn “problemen” met de praktijk ondersteuner. Gelukkig had ik daar gelijk een goed gevoel bij en een klik mee. Zonder elkaar 1 keer gezien te hebben, is dit goed bevallen via de telefoon. Zodra het mag, wil ik haar graag zien want ze heeft mij zo goed en fijn geholpen. Niet door de diepte in te gaan maar mij laten inzien dat ik anders kan en mag denken over bepaalde situaties. Ik weet uit ervaring dat het niet gelijk een “match” kan zijn dat als ik met iemand wil praten maar dit keer was het gelijk goed. Dit is belangrijk want anders vertel ik niet alles en kom ik niet verder. Dus mocht jij behoefte hieraan hebben, blijf zoeken naar diegene waar jij je prettig bij voelt. Inmiddels zit er al meer ruimte tussen de gesprekken dus dat betekend dat ik op de goede weg ben, zo voel en ervaar ik dit ook. Waar ik eerst elke week een gesprek had, werd al snel 1 keer in de 2 weken. Nu heb ik 1 keer in de 3 weken een gesprek. Kortom, ik ben super trots op mijzelf, leg de focus waar de focus op moet liggen en zo ga ik steeds een stapje verder. Zonder een moment dat ik mij “onveilig” voelde. De kracht van een paar goede gesprekken met de juiste persoon.

Ook weer eens de fiets gepakt, woon-werk verkeer
Vroeg in de ochtend wandelen

Natuurlijk ben ik ook nog steeds aan het wandelen. Elke dag op het werk gebruik ik de lunchpauze om 30 minuten te wandelen. Maar ik merk dat ik nu iets meer plezier heb in het fietsen. Zelfs zoveel dat ik inmiddels mijn eigen fiets heb gekocht. Wie mij al een tijdje volgt, weet dat ik altijd mijn moeders fiets hiervoor gebruikte maar ik vond dat het tijd werd voor mijn eigen fiets. Maar! Waar ik op mijn moeders fiets al een rondje van 43 kilometer had gemaakt, was het verhaal toch even anders toen ik een rondje ging fietsen op mijn eigen fiets. Het verschil? Mijn moeders fiets is meer een toerfiets en ik heb een nog sportievere fiets gekocht. De eerste 10 kilometer voelde aan als of ik weer opnieuw moest leren fietsen. Het voelde raar, leek alsof ik niet vooruit kwam terwijl ik mensen bleef inhalen, en ik was helemaal buiten adem. Ergens in de 10 kilometer ben ik gestopt, ik vond het raar, bekeek mijn fiets nog een keer in de hoop dat het niet aan mij lag maar aan de fiets. Dat was het niet, ik moet uitvogelen hoe ik het beste kan fietsen met deze super snelle sportieve fiets. Wat er ook nog wel bij kon is dat er een vlieg zo nodig mijn neus in moest vliegen. In een vlieg in mijn neus is altijd welkom, haha.

Dit was de laatste rit op fiets van mijn moeder
Eerste rit op mijn eigen fiets en een vlieg vond het grappig om in mijn neus te vliegen

Maar daarna ging het beter. Het voelde alsof ik super snel ging, alsof ik vloog over het asfalt en alles ging lekker soepel. Hoe blij kan een meid zijn met haar fiets? Nou, heel blij! Wel moet ik zeggen dat ik ook even moest wennen dat ik meer voorover zit op deze fiets en ik vroeg me af of mijn darmen dit fijn gaan vinden. Momenteel is mijn ziekte niet actief maar dit is toch een andere houding waardoor ik mij ga afvragen wanneer dit mij gaat belemmeren. Dit vraag heb ik maar snel van me afgeschud want nu gaat het goed dus ik ga lekker genieten. Tijdens de hele rit van 26 kilometer heb ik niet 1 keer last gehad van mijn buik. Dus ik hoop dat het zo blijft want ik wil meer kilometers gaan maken. Ik ben al bezig met een route te maken van ongeveer 45 kilometer en als het moment daar is, deel ik dit met alle liefde met jullie. En wat hebben we prachtig weer gehad, de afgelopen weken. Het was genieten, elke dag met een stralende blauwe lucht wakker worden. Heerlijke temperaturen, doet mijn buik ook altijd goed. Helaas vandaag een mindere dag qua weer maar dat geeft niet. Nu word ik “gedwongen” om lekker rustig aan te doen en op de bank te hangen. Ik kan veel willen maar ik moet ook denken om mijn rust. Heel belangrijk. Dat is de moeilijke “balans vinden”. Dat is iets waar ik elke dag mee bezig ben, balans vinden.

Genieten van de kleine dingen

Bedankt voor het lezen en mocht jij je wandelavonturen willen delen op Instagram, gebruik dan #wandelendoetjegoed of pak jij liever de fiets, gebruik dan #fietsendoetjegoed

Liefs,

Tanya

Een gedachte over “Balans, motivatie

  1. Mooi gesproken Tanya
    Het is heel belangrijk om na je zelf te luisteren inderdaad.
    Ik loop en fiets ook veel, mijn langste was 54 km
    Van mijn huis na de locatie van de route was het 70 km bij elkaar in totaal die dag.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s